یک عمر خاطره -۵۷

[ad_1]

خاطرات اجتماعی استاد امین الله رشیدی در عرصه آواز و موسیقی

یک عمر خاطره -۵۷

 

به این علت که مندرجات آن از دستبرد شارحین و مفسرین و باصطلاح صاحبنظران و دخل و تصرف و دستکاری نابجا و مخرب آنان دور مانده و صحت و اصالت آن بیشتر است.
مضافاً بر اینکه معانی لغات مشکله و ترجمه عبارات عربی آن نیز کاملاً‌ملحوظ گردیده است و ما این امتیاز را در هیچیک از چاپ‌های قدیم و جدید گلستان و همچنین کلیات سعدی مشاهده نمی‌کنیم.
مخفی نماند که اینجانب بعد از تهیه گلستان، یک جلد کتاب کلیات سعدی، چاپ کتابخانه محمدحسن علمی، فرزند آقا محمداسمعیل، مدیرکتابخانه و مطبعه علمی، منتشره در مرداد ماه سال ۱۳۱۱ شمسی ـ ربیع الثانی ۱۳۵۱قمری را نیز با خط زیبا و استادانه محمدجواد بن مرحوم ملک الخطّاطین الشریفی، با کاغذ کاهی در کاشان خریداری نمودم که این کتاب هم مشمول همان امتیازات گلستان یعنی شرح و تفسیر لغات و عبارات عربی است.
یادباد آن روزگاران!
و… در این روزگار باید از یک گرفتاری خدا نداده! و به عبارتی یک بیماری خاص که گریبانگیر بعضی از ادبای عالی‌قدر ـ حافظ‌شناس و مولوی شناس و… ـ گردیده و متاسفانه هر روز که می‌گذرد، بر تعداد ایشان نیز افزوده می‌شود، یادکنیم.
بله، در سال‌های اخیر چنین مد شده است که برخی فضلاء اهل نویسندگی در وادی ادبیات (درست همانند برخی از اساتید موسیقی که به بازسازی آثار گذشتگان می‌پردازند و کلی به اصالت آنها لطمه می‌زنند) گویا از فرط بیکاری و مهم‌تر از آن عدم توانایی در تالیف و تصنیف آثاری نو، دواوین شاعران سلف امثال فردوسی، حافظ، مولوی و… را گشوده و با غور و بررسی در آنها، با این خیال که گویی به مضامین ومطالب کشف نشده‌ای دست
یافته‌اند؛ به شرح معانی و رموز پنهان! در آن دیوان‌ها پرداخته و با تغییراتی بی‌جا و نابخردانه در اشعار ایشان، موجبات اعتراض و
داد و فریادهای عصبی و آن چنانی فرزانگان قوم، امثال استاد مجتبی مینوی
می‌گردند.
البته هرکس حق داردـ شاید هم حق نداشته باشد‌ ـ از دیدگاه خود به شرح و تفسیر آثار یاد شده بپردازد ، اما تغییر و تحریف، هرچند مختصر و جزیی هم در آنها جایز نیست و به قول استاد مینوی، در یک مصاحبه جانانه در نشریه(کتاب امروز) چاپ پاییز۱۳۵۲:
«من دلم می‌خواهد بگویم:
بنی آدم اعضای یکدیگرند
که در آفرینش ز یک گوهرند
چو نکه سعدی اینطور گفته… اگر یک پدر سوخته احمقی!
این شعر را تغییر بدهد و بگوید:
بنی آدم اعضای یک پیکرند
که در آفرینش ز یک گوهرند
این، حماقت است. کسی که حق ندارد در آثار ملی ما دست ببرد، فضولی کند و آن را به هر شکلی که دلش می‌خواهد دربیاورد.»

code

Email this page

نسخه مناسب چاپ

[ad_2]

لینک منبع

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *